และแล้วก้อกลับมาอีหรอบเดิมทุกทีเลย ไม่เข้าใจว่า

ทำไม.....SJ ถึงต้องมาในช่วงเวลาที่เราไม่สามารถไปตามได้ทุกทีเรย

โดยเฉพาะช่วงสอบเนี่ย เป็นอะไรที่มาบ่อยมากกกกกกกก

คราวนี้เรยไม่สามารถไปตามได้ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ตั้งใจ

เป็นมั่นเป็นเหมาะว่า พอเข้ามหา'ลัยแล้วจะต้องไปตามได้

แต่สถานการณ์ช่างไม่อำนวยเอาซะเลย เฮ้ออออ.......

แต่ก้อช่างเหอะ คราวหน้ายังมี!! ( คิดยังงี้ทุกทีเรยอ่ะ )

เอาไว้ไปดู concert ทงบังตอนปลายปีแทนก้อด้าย

ต้องเริ่มเก็บตังอย่างจิงจังอีกแล้ว เหอๆ

ไม่รู้ว่าทำไม ตั้งแต่เปิดเทอมมาถึงได้มีแต่เรื่องให้ต้องจ่ายๆๆตลอดเรย

ชีวิตเด็กหอเป็นอะไรที่ค่อนข้างสิ้นเปลืองอยู่

ของใช้ก้อต้องซื้อเองทุกอย่าง -_-" เงินหมดเกลี้ยงแทบทุกอาทิตย์

แล้วอยากรู้ว่า เป็นยังงี้แล้วจะเอาเงินที่ไหนไปเก็บหว่า??????

เอาเป็นว่าคงต้องพยายามเจียดเงินเก็บไว้ให้ได้

เพื่อทงบังชินกิ Fighting!!!!!!!!!!! ^^

อาทิตย์หน้าจะสอบแล้วตอนนี้อ่านหนังสือไปติ๊ดเดียวเอง

จะรอดมั้ยเนี่ย????? เอาเป็นว่า งั้นขอตัวไปอ่านหนังสือก่อนละกัน

อ้อ!!! ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่เป็นกำลังใจให้เสมอนะจ๊ะ

ทั้งเพื่อนๆที่มศว และที่สร.ทุกคน ขอบคุณมั่กๆน้า

พวกเราจาเป็นเพื่อนกันตลอดไป!!!!!!!!!!!!! ^o^

ทำไปด้ายยยยยนะคะ ชางมิน โอป้า

เผลอแป๊บๆก้อใกล้จะสอบกลางภาคซะแล้ว

รู้สึกเหมือนว่าเวลาผ่านไปเร็วจิงๆเรย

เรามาอยู่ที่องครักษ์เดือนกว่าๆแล้ว

ใช้ชีวิต freshy ได้คุ้มค่าจิงๆเรย

กลับหอเกือบ 4 ทุ่มตลอด กว่าจะได้อาบน้ำก้อเกือบเที่ยงคืน

แล้วคิดดูว่าจะเอาเวลาตอนไหนไปอ่านหนังสือ -_-;

เฮ้อ......จากนี้ไปเราจะเริ่มปรับปรุงตัวเองใหม่

กลับหอให้เร็วขึ้น..... อาบน้ำให้เร็วขึ้น........

จะได้มีเวลาทบทวนบทเรียนแล้วก้อเตรียมตัวสอบด้วย

จากนี้ไป คงไมอะไรมาทำให้เราไขว้เขวจากการเรียนได้อีกแล้ว

สิ่งๆนั้นจะไม่สามารถทำอะไรเราได้อีก.........

เราจะเข้มแข็งให้มากขึ้น จะกลับมาเป็นปิ๊กคนเดิม

กลับมาทำตามสิ่งที่เราตั้งใจจะทำตั้งแต่แรก

จะไม่ให้สิ่งๆนั้นมามีอิทธิพลกับเราเหมือนที่ผ่านมาอีกแล้ว

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่คอยอยู่เคียงข้าง

เวลาที่เราเศร้า... ท้อแท้.... ผิดหวัง.....

ขอบคุณมีน....สำหรับคำปรึกษาดีๆ และกำลังใจที่มีให้เสมอ

ถึงแม้ว่าจะดึกดื่นแค่ไหนมีนก้อยังอยู่ข้างๆเราเสมอ ^^ เรารักมีนนะ

ขอบคุณบุ้ง......ที่รับฟังเราทุกๆเรื่องและคอยอยู่เป็นเพื่อนตลอดเวลา ( 24 ชม. :P)

ขอบคุณอ้อม.......ที่เป็นห่วง คอยเป็นกำลังใจและทำให้เราหัวเราะได้เวลาที่กะลังเศร้า รักแกมั่กๆ

ขอบคุณเอื้อย......ที่ถึงแม้ตัวเราจะไกลกันแค่ไหน

แต่ใจเราไม่เคยไกลกันเรย เอื้อยทำไห้เรารู้ว่าเอื้อยยังอยู่ข้างๆเราเสมอ

เหมือนเราจะมีจิตที่สื่อถึงกันได้ เวลาที่เรากำลังเศร้า

เหมือนเอื้อยจะรับรู้ได้ เอื้อยจะโทรมาในช่วงเวลาที่เราต้องการใครซักคนเสมอ รักแกจิงๆเลยเพื่อน

และที่สำคัญ ขอบคุณแม่......ที่คอยรับฟังทุกอย่างอย่างใจเย็น

ให้คำแนะนำและคอยสั่งสอน แม่เป็นทั้งแม่ เพื่อน พี่และเป็นทุกสิ่ง

ขอบคุณที่เข้าใจปิ๊กเสมอนะคะ ^^

ขอบคุณจิงๆ และขอบคุณเพื่อนๆในเอกทุกคนที่คอยเป็นห่วงเป็นใยเรา

ทั้งโน๊ต อาม ตั้ม ฟางข้าว และทุกๆคน รวมทั้งพี่เน็ต และพี่เทคร่วมทุกคน

ขอบคุณมากๆค่ะ ปิ๊กสัญญาว่า จากนี้ไป จะกลับมาเป็นปิ๊กคนเดิม

จะตั้งใจเรียนมั่กๆ และจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังแน่นอน!!!! Fighting!!!

สุดท้ายนี้ขอลงรูปที่ยึดเหนี่ยวทางใจหน่อยเห๊ออออ.......

ชางมินโอป้า......จากนี้ไป นู๋จะไม่มองใครนอกจากโอป้าอีกแล้วค่ะ

ขอโทดที่นู๋หลงผิดไปชั่วครู่ แต่จากนี้ไปจะไม่มีอีกแล้ว.........